Bakalie są nieocenionym dodatkiem dla diety wegetariańskiej, doskonałym sposobem na urozmaicenie smaku potraw. Ich spożywanie dostarcza organizmowi wielu wartościowych składników odżywczych.
Historia upraw roślin, z których otrzymujemy dziś te odżywcze nasiona, pestki i orzechy, sięga wielu wieków wstecz. Wówczas bakalie stanowiły rodzaj luksusu, dostępne były dla ludzi zamożnych.
Dziś bez trudu odnajdziemy je na sklepowej półce. Korzystajmy z tego ze względu na ich wyjątkowe właściwości odżywcze i smakowe.
Migdały
Jadalną częścią migdałowca są nasiona pozbawione twardej pestki, zwykle obrane z brązowej skórki. Nie są orzechami, ale ich skład i smak są zbliżone. Są pożywne i sycące, bo zawierają sporo białka i tłuszczu. W sprzedaży są migdały słodkie. Druga odmiana - gorzkie - ze względu na zawartość kwasu pruskiego (cyjanowodoru) nie trafiają do sklepów. Z mig- dałów przygotowuje się marcepan - bardzo drobno zmielonych, utartych z cukrem (w równych częściach) i odrobiną wody.
Zawierają wiele składników mineralnych, witaminy E, PP i z grupy B. Poprawiają stan włosów, cery, paznokci, wzrok oraz pamięć i koncentrację. Zmniejszają zagrożenie miażdżycą.
W 100 g: 572 kcal, 20 g białka, 52 g tłuszczu, 20,5 g węglowodanów, 778 mg potasu, 454 mg fosforu, 239 mg wapnia, 3,19 mg cynku, 12,9 g błonnika
Rodzynki
Otrzymuje się je przez suszenie niektórych odmian winogron. Najbardziej popularne to sułtanki (z Turcji), rzadziej trafić można na koryntki (z Grecji). Zawierają bardzo wiele cennych składników, m.in. witaminy A, C, E i z grupy B, a także potas, wapń, cynk, żelazo, magnez. Ich zwolennicy przekonują, że zawarte w nich cukry nie powodują tycia. Wzmacniają odporność fizyczną, poprawiają pracę serca i mózgu. Korzystnie oddziałują na płuca, żołądek i jelita. Mogą pomóc rzucić palenie i w miarę bezboleśnie przejść menopauzę. Polecane sportowcom i osobom aktywnym fizycznie.
W 100 g: 277 kcal, 2,3 g białka, 0,5 g tłuszczu, 71,2 g węglowodanów, 21 mg sodu, 833 mg potasu, 78 mg wapnia, 129 mg fosforu, 40 mg magnezu, 1,5 mg żelaza, 9,4 g błonnika
Orzechy włoskie
Tak naprawdę są pestką owocu. W dodatku nie pochodzą z Włoch, tylko z Azji Mniejszej. Można je jeść bezpośrednio po wyjęciu ze skorupki, po uprażeniu albo w różnych potrawach.
Zawierają sporo witamin, np. osiem razy więcej wit. C niż porzeczki i wielokrotnie więcej niż cytrusy. Wysoko ocenia się ich właściwości wzmacniające, stymulujące koncentrację i pracę mózgu. Pozytywnie wpływają na wzrost dzieci. Wykorzystuje się je w leczeniu chorób krwi i choroby wieńcowej. Poprawiają stan cery, paznokci, włosów. Dostarczają wielu składników odżywczych, np. tłuszczów, białka, witamin E, B, PP i D, fosforu, nienasyconych kwasów tłuszczowych.
W 100 g: 645 kcal, 16 g białka, 60,3 g tłuszczu, 18 g węglowodanów, 474 mg potasu, 8,7 mg wapnia, 332 mg fosforu, 99 mg magnezu, 1,8 mg żelaza, 2,72 mg cynku, 3,6 mg manganu, 6,5 g błonnika
Orzechy laskowe
To jedna z najstarszych roślin uprawianych przez ludzi. Są stosunkowo ubogie w tłuszcz, za to dostarczają witamin: B1, B2, PP, C, białka, węglowodanów i składników mineralnych. Polecane są osobom intensywnie pracującym umysłowo, przemęczonym, osłabionym. Sproszkowane i połączone z miodem i wodą lub mlekiem powinny pić osoby, którym doskwiera kaszel i katar. Orzech laskowy symbolizuje mądrość, a leszczynie przypisuje się właściwości magiczne.
W 100 g: 640 kcal, 14,4 g białka, 63 g tłuszczu, 14,9 g węglowodanów, 616 mg potasu, 186 mg wapnia, 333 mg fosforu, 140 mg magnezu, 2,44 mg cynku, 1,29 mg miedzi, 4,2 mg manganu, 8,9 g błonnika
Orzechy arachidowe
Dojrzewają w strąkach, pod ziemią. Powinni je jeść wegetarianie, ponieważ jako roślina strączkowa dostarczają pełnowartościowego białka zastępującego zwierzęce. Są bardzo pożywne, bo zawierają dużo tłuszczu. Poleca się je ludziom aktywnym, nastolatkom, sportowcom oraz przy wzmożonym wysiłku umysłowym. To dobre źródło błonnika, cynku, fosforu, witamin z grupy B.
W 100 g: 560 kcal, 25,7 g białka, 46,1 g tłuszczu, 19,2 g węglowodanów, 16 mg sodu, 720 mg potasu, 58 mg wapnia, 385 mg fosforu, 180 mg magnezu, 3,2 mg żelaza, 3,1 mg cynku, 7,3 g błonnika
Śliwki suszone
Najbardziej pożądane są pochodzące z Kalifornii. Polskie są bardziej aromatyczne (lepsze do bigosu i mięsa), ale bardziej wysuszone i mają pestki. Są bogate w węglowodany, wapń, magnez, potas, witaminy E, B, PP, C. Zawarte w nich związki pektynowe oczyszczają organizm z toksycznych substancji, a błonnik przyspiesza trawienie.
W 100 g: 267 kcal, 3,5 g białka, 1,2 g tłuszczu, 68,9 g węglowodanów, 12 mg sodu, 804 mg potasu, 72 mg wapnia, 91 mg fosforu, 3,6 mg magnezu, 9,4 g błonnika
Wiórki kokosowe
Dostarczają wiele energii, a w ich składzie jest dużo cennego białka, które w diecie może zastąpić białko zwierzęce. Dobrze wpływają na perystaltykę jelit ze względu na wysoką zawartość błonnika.
W 100 g: 606 kcal, 5,6 g białka, 63,2 g tłuszczu, 27 g węglowodanów, 28 mg sodu, 660 mg potasu, 23 mg wapnia, 160 mg fosforu, 90 mg magnezu, 21,1 g błonnika.
Morele
Zawierają bardzo dużo cukru. Uważa się je za jeden z najzdrowszych produktów; były wykorzystane w diecie amerykańskich kosmonautów. Są bogate w beta-karoten, który jest istotny m.in. w walce z nowotworami. Poleca się je przy bólach mięśniowych. Mają właściwości przeciwutleniające, mogą obniżać ciśnienie krwi.
W 100 g: 284 kcal, 5,4 g białka, 1,2 g tłuszczu, 72,2 g węglowodanów, 1666 mg potasu, 139 mg wapnia, 127 mg fosforu, 42 mg magnezu, 3,6 mg żelaza, 10,3 g błonnika.
Daktyle
Są bardzo słodkie, zawierają dużo glukozy. W ich składzie znajdują się głównie węglowodany oraz substancje mineralne, karoten, dość niewiele witamin B1, B2, PP, C. Produkt wysokoenergetyczny. Ceni się je za właściwości wykrztuśne. Obniżają poziom cholesterolu, lekko przeczyszczają. Łagodzą objawy menopauzy i osteoporozy.
W 100 g: 277 kcal, 2 g białka, 74 g węglowodanów, 35 mg sodu, 688 mg potasu, 70 mg wapnia, 54 mg magnezu, 8,7 g błonnika
Zaczerpnięte z artykułu Magdy Kłodeckiej, gazeta.pl/zdrowie, 26-04-2002